Najważniejsze osiągnięcia Teatru AVIS:

a)  Nagroda Aktorska  Aleksandry Maliszewskiej za kreację sceniczną  w spektaklu „Odlecieć stąd” /Wojewódzki Przegląd Teatrów Amatorskich w Zielonej Górze- 2003 r./

b)  Laureat Wojewódzkiego Przeglądu Teatrów Amatorskich w Zielonej Górze w roku 2004     /spektakl „Czerwone buciki”/  

c)   Nagroda Lubuskiego Kuratora Oświaty na Wojewódzkim Przeglądzie Teatrów Amatorskich w Zielonej Górze w 2004 r.

d)  Laureat Ogólnopolskiego Przeglądu Sztuk Teatralnych „Porozmawiajmy o Aids” w Gorzowie Wielkopolskim  w 2005 r. /etap wojewódzki/

e)  Nagroda Aktorska  Aleksandry Maliszewskiej i Bartosza Pieca za kreacje aktorskie w spektaklu „Odbicie” na Ogólnopolskim Przeglądzie  Sztuk Teatralnych „Porozmawiajmy o Aids”  we Wrocławiu /etap  ogólnopolski/ /2005 r./

f)    Laureat Wojewódzkiego Przeglądu Teatrów Amatorskich w Zielone Górze w roku 2005 /spektakl „Kto tam ?”/

g)  Wyróżnienie dla Teatru na XII Ogólnopolskim Forum Teatrów Amatorskich w Poznaniu w 2005 r.

h)   Nagroda Dyrektora Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu za reżyserię spektaklu „Czerwone buciki” /2005 r./

i)    Laureat Ponoworocznych Konfrontacji Teatralnych w Zielonej Górze w roku 2009 /spektakl „Usta pełne chleba”/

j)   Nagroda Wojewody Lubuskiego na Ponoworocznych Konfrontacjach Teatralnych w Zielonej Górze w roku 2009

k)    I nagroda na Ogólnopolskim Festiwalu Teatralnym SOFFT w Szczecinie w roku 2009.

O nas i o spektaklach:

„Weselnik”

„Była to zaskakująca, niezwykle plastyczna i oryginalna interpretacja tekstu Kafki w formie wesela - proces wytoczony przez rodzinę, która na weselu szczuje swojego krewnego absurdalnymi oskarżeniami.”

Joanna Marcinkowska Teatralia  /17 marca 2010 Zielona Góra/

****

„Przegląd zamknęła grupa "Avis" z I Liceum Ogólnokształcącego w Nowej Soli, ze spektaklem „Weselnik” w reżyserii Alicji Chyżak -Fitas. W swoim spektaklu nawiązywali do „Procesu” Kafki. Zapadli w pamięć widowni, dzięki oryginalnej choreografii pt: ”piesek” Po zakończeniu spektaklu można było zobaczyć malujący się uśmiech na ich twarzach oraz usłyszeć hasło promujące grupę „ Za palec, za samochód Avis chhhh !!!”

Marta Czajkowska, A.M.  /Inowrocław/

„Odlecieć stąd”

„Przedstawienie było interesujące i dogłębne, ukazało realia, rzeczywistość i zachowanie dzisiejszej młodzieży. Może uratowało kilka osób. Podobała mi się Gosia i Barbara.”

Maciej / 16.04 2002 r. Nowe Miasteczko/

****

„Ewelina i Ola otrzymałyście piękny dar jakim jest talent. Jesteście dobrym postumentem grupy Avis”.

/ 16.04 2002 r. Nowe Miasteczko/

****

„Spektakl ten porusza ważny problem jakim jest narkomania, przekaz był bardzo ostry i dotarł do widza, który ma naście lat i często boryka się z takimi problemami.”

Anka/ 16.04 2002 r. Nowe Miasteczko/

****

„Dziecina”

„Reżyserka i zespół przenieśli widownię do niezwykłej krainy, w której dzieje się cała historia. Pod bacznym okiem Strażnika Czasu – debiutującego Daniela Hajdukiewicza Wielka Czarodziejka – Barbara Wichman budzi do życia dwoje dzieci Pipo i Ajszę. W sztuce pojawiają się tez przedstawiciele złej i dobrej strony mocy. Spektakl warto zobaczyć, choćby dla muzyki Natalii Dąbrowskiej, efektownych scen plastycznych i wiecznie żywego przesłania. Spektakl zmusza do refleksji o życiu, które zapisuje się na pustej kartce...-mówi Mateusz. Dobro i zło nieustannie toczą walkę. Mimo wszystko dobro zawsze zwycięża, zło odchodzi w zapomnienie.”

Anka Rybarczyk /Gazeta Nowosolska/

****

„Szukając w bajce prawdy znajdujemy poezję w codzienności. Dziękuję za tę poezję”.

Natalia / 12.06.2003 r. – szkolne katakumby/

****

„Czerwone buciki”

„Sztuka „Czerwone buciki” to opowieść o relacjach między rodzicami i dzieckiem. Począwszy od tego w łonie matki do już dorosłego. To opowieść o pędzie do siły, doskonałości i wielkości. Refleksja nad krzywdą dziewczynki, która posłuszna woli rodziców staje się bezmyślną kukłą.”

Renata Wcisło / 17,18.04.2004 r. Gazeta Lubuska/

****

„Porozcinane na kawałki życie, pocięte w zamroczeniu więzy krwi, poprzestawiana hierarchia rozwoju człowieka. Przedstawienie hermetyczne, sterylne i rozwarstwione emocjonalnie, jak rzeczywistość odrzuconego dziecka w czerwonych bucikach. Wzbogacone czarnym nonsensem, okrutną groteską, zmechanizowaną grą aktorską. Biel, bladość, szpitalność, wyjałowienie, odkażenie przeprowadzone zaraz po narodzinach, operacja na psychice „naszego oczka w głowie”. Przedstawienie zaskakujące dojrzałością rozwiązań interpretacyjnych (scena na oddziale porodowym), trafnością obserwacji.

Zimny, zdystansowany jak u Witkacego obraz tego, co niszczy młode życie – nie wystarczy tupnąć czerwonym bucikiem.”

Agnieszka Filipiak / Sufler, Poznań 03.02.2005 r/

****

„...Aktorzy mówią, że najpiękniejsza nagroda to pochlebne słowa po spektaklu. Raz podeszła do nich starsza kobieta ze łzami w oczach. Po raz pierwszy płakałam oglądając sztukę – powiedziała”.

Renata Wcisło / Gazeta Lubuska/

****

„Przygotowane i przedstawione spektakle, choć trudne w odbiorze, ogląda się naprawdę świetnie. W dzisiejszym świecie, w którym bazujemy na zaczarowanym „pudełku” telewizorem zwanym taki kontakt z żywą sztuką jest czymś niezmiernie ważnym. Wszelkie klasowe wyjazdy do zawodowych teatrów na pewno nie przynoszą tylu wrażeń co te grane w Naszej szkole i przez Naszych uczniów. Sam fakt, że po spektaklu można z nimi porozmawiać, wysłuchać ich opinii o tym co robią, jakie były „wpadki” podczas spektaklu, jest czymś niepowtarzalnym. Nawet oglądanie przedstawienia po raz kolejny, daje możliwość przeżycia go inaczej”

Lepik / strona internetowa LO/

****

„...Był to teatr ruchu, plastyki i groteski. Jury doceniło wrażliwość, dojrzałość i bogactwo przeżyć wewnętrznych młodych aktorów w kreowaniu postaci scenicznych.”

Arleta Jankowska /Tygodnik Krąg/

****

„Odbicie”

„ Dziękuję za bardzo piękny plastycznie i inscenizacyjnie spektakl i gratuluję sukcesu.”

Irena Kasprzak / Dom Kultury – Nowa Sól 11.01.2005 r/

****

„ Za piękną i wyrazistą oraz bardzo ekstrawagancką inscenizację. Gratuluję sukcesu.”

Monika Poźniak / Dom Kultury – Nowa Sól 11.01.2005 r/

****

„Jestem pod ogromnym wrażeniem, ze względu na niesamowitą grę świateł i awangardową inscenizację. Szczególnie podziwiam to, iż w tak niewielu słowach uchwyciliście tyle treści.”

Marzena Kowalewska

****

... W konwencji onirycznej spoglądamy na drugą stronę. Ta druga strona to tytułowe odbicie: tak więc oglądamy pierwszy grzech ludzkości, który dalej staje się symbolem zła na ziemi. W kalejdoskopowym skrócie przyglądamy się życiu bohaterów.”

Teatr im. J. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim

****

„Gratuluję wspaniałego występu. Wasza gra była rewelacyjna. A pierwsza i ostatnia scena spektaklu zrobiła na mnie niesamowite wrażenie.”

Ewelina Michalak

****

„Kto tam ?”

„Wielkie gratulacje dla Bartosza. Genialnie. Byłeś boski.”

Kasia

****

„ Spektakl niesamowicie plastyczny i dynamiczny.”

Leszek Czarnota

****

„ Twarze pozawijane w bandaże. Kuchenne fartuszki. Zniewolenie i niemy krzyk o wolność i sprawiedliwość. To sceny, których świadkiem były teatralne deski i widzowie w NDK.

Na scenie pojawiło się wielu młodych aktorów. Wszyscy jednakowo ubrani, na czarno. Twarze ukryte pod zwojem bandaży. W tle gigantyczne zdjęcie bramy wjazdowej do obozu zagłady w Oświęcimiu. Wśród nich on, tyran, morderca, kat. Czarne buty rodem z filmów o II wojnie światowej. W dłoni narzędzie zbrodni... wałek do ciasta. To nim będzie pacyfikował więźniów. W tej roli 17 letni Bartek Piec. Gram gestapowca. Wkładam do roli całego siebie. Niestety łatwiej zagrać zło, nienawiść. Łatwiej być złym niż dobrym, identycznie jak w życiu – podsumuje po spektaklu Bartek.

Aktorzy grają z dużym zacięciem, identyfikują się ze swoimi rolami. Agnieszka Wróbel siedząca na widowni powiedziała, że momentami otwierała buzię z wrażenia. Cieszy ją fakt, że młodzi ludzie podjęli się takiego wyzwania.”

Łukasz Rut

****

„Hm... moje gratulacje ! Gdy ja zaczynałem grę w teatrze, można by rzec, że Avis dopiero raczkował. Dzisiaj jest zupełnie inaczej. Avis jest wspaniałym, rosłym młodzieńcem, a przed nim jeszcze wiele lat owocnej pracy”.

Maciej Murawski / 10.02.2006 r – szkolne katakumby/

****

„Usta pełne chleba”

„Piękna sztuka wzbudzająca refleksje nad doczesnością, kruchością i lichotą naszej egzystencji”.

Anna Bujko

****

„ Rada Artystyczna przyznała grupie nagrodę za twórcze nawiązania do najlepszych wzorców teatru plastycznego. Kultura i teksty średniowieczne stały się inspiracją do stworzenia spektaklu „Usta pełne chleba”. Autorka pokazuje w nim rytuał przygotowania do śmierci.

Spektakl zachwycił Jurorów obrazami plastycznymi, które kojarzyły się z dziełami Leszka Mądzika.”

ŁK / Gazeta Regionalna/

****

„Sztuka ulega ciągłym modyfikacjom i przemianom, co jak podkreślają sami aktorzy wychodzi tylko na dobre.

Krytycznie patrzymy na naszą pracę i wciąż staramy się rozwijać – mówi Gracjan Jamroszczyk.”

Anna Rybarczk / Tygodnik Krąg/

zebrała i opisała Alicja Chyżak-Fitas